Вясеньняя ночка,

Як стой, праляцела,

I раніца зь неба

Сплывае нясьмела.

Сьвет яснасьці ўзмахам

Пачаў дзянёк новы;

Хаваюцца з страхам

Начніцы і совы.

Мільённая зорак

Сямейка заснула,

Праменьнямі сонца

З усходу міргнула.

Туман зь сенажацей

Плыве, расьсяецца;

Звон пута чуваці,

Начлежнік пляцецца.

Ад птушыных песень

Лясы загудзелі,

I лісьце, і травы

Ад росаў зардзелі.

Прачнуліся вёскі,

Дым з комінаў вале;

Асьверы, павозкі

Скрыпяць недзе ў далі.

А сонца ўсё вышай!

Жыцьця ўсюды болей...

Плугі і бароны

Зашурхалі ў полі.

Рыкае скацінка,

Іграюць жалейкі;

Над цэлай мясьцінай

Стаіць гоман нейкі.

Ўсё йграе й ззывае

Да працы – аж міла...

Куй, браце, жалеза,

Пакуль не астыла!