У вянку з пралесак,

У сьвятлянай шаце

Ходзе борам-лесам,

Полем, сенажацяй.

Сонцу-яснагрэю

Расплятае косы,

Раніцамі сее,

Як брыльянты, росы.

Сьцелецца травіцай,

Ветрыкам шапоча,

Коціцца крыніцай,

Рыбкаю плюскоча.

Весела міргае

Сошцы і баронцы,

Зернятка хавае

Ў сьвежай баразёнцы.

У гайкі заходзе,

Шапаціць лісткамі;

Гутарку заводзе

Зь белкамі, дзятламі.

Роднае прысельле,

Вырай любіць вуча,

Лад вядзе ў капэле

Грамады пявучай.

Сяміцьвет – вясёлкай

Зьзяе над далінкай,

Ходзе за кароўкай,

Гляне і ў хацінку.

Дзецюку, дзяўчыне

Блогасна ўсьміхнецца,

Штось на вуха кіне,

Закалоце сэрцам.

I усюдых гэтак –

Полем, сенажацяй,

У кароне з кветак,

У сьвятлянай шаце.