Белыя яблыкі, першыя яблыкі лета,

Са скурай пяшчотнаю, бы ў немаўляці,

Хрусткія, як белы зімовы сьнег.

Ваш водар мне не дае спакою,

Так па начах мерцьвякі

Мучаць сваіх забойцаў,

Белыя яблыкі,  

Так кожны ліпень зямля

Цяжэе пад вашай вагай.

А тут толькі сьмецьце пахне, як сьмецьце...

А тут толькі сьлёзы смакуюць, як соль...

Як мы зьбіралі вас,

Нібы ракушкі зялёных садоў-акіянаў,

Адарваўшыся ад матчыных грудзей,

Вучыліся

Ва ўсім шукаць асяродак зубамі.

Што ж нашыя зубы тут сталі як вата...

Белыя яблыкі,

У чорнай вадзе рыбакі,

Выкармленыя вамі, тонуць.