Панурая, вялізная жывёла

Па шыры неба ў даль марудна праплывае.

Ўсё сьціхла. Але вось паветра расьсякае

Агністы меч і зіхаціць вясёла.

Ударыў ён – і грукат пракаціўся;

Мігае грозны меч, удары не сьціхаюць,

І ўніз халодныя бічы крыві сьцякаюць,

А людзі кажуць: гэта дождж праліўся.