А хто там ідзе, а хто там ідзе

У агромністай такой грамадзе?

            – Беларусы.

А што яны нясуць на худых плячах,

На руках ў крыві, на нагах у лапцях?

            – Сваю крыўду.

А куды ж нясуць гэту крыўду ўсю,

А куды ж нясуць на паказ сваю?

            – На сьвет цэлы.

А хто гэта іх, не адзін мільён,

Крыўду несьць наўчыў, разбудзіў іх сон?

            – Бяда, гора.

А чаго ж, чаго захацелась ім,

Пагарджаным век, ім, сьляпым, глухім?

            – Людзьмі звацца.