Пакінем выразныя мы сьляды

На сьнезе ля цёмных дрэў,

Каб той, хто адразу пайсьці ня змог,

Пасьля адшукаць пасьпеў.

Бяз карты і компаса рушым далей

У твань ці нямы прастор.

I скончыцца бор, і пачнецца бор,

Нібыта адзіны твор.

Мы пройдзем Юпітэр, Платон і Марс,

I ўсё па адной зямлі.

I ўрэшце забудзем, навошта нас

Аднойчы ў палон здалі.