На берагох гадоў,

Што гаснуць, быццам гукі,

Люблю вітаць сяброў

I паціскаць ім рукі.  

Шчасьлівы тым, што ў час,

I сьветлы, і завейны,

Знаходзіў іх ня раз,

Няздрадлівых, надзейных.  

За гэта рэштай слоў

Не разьлічыцца зь лёсам...  

Сумую безь сяброў

Крывёю безгалосай.