Няхай абрынецца сьвятло,

Няхай раскрые змову ночы,

Каб беспрытульным стала зло,

Якое наш падмурак точыць.

Гранітнай цемры не відаць –

Яе схавалі ў акуляры,

Каб сьвету душ цяпла ня даць,

Схаваць за шклом халодным твары.

Блішчыць раструшчанае шкло.

Я чую звонкія удары.

То, мабыць, білася сьвятло,

Каб нішчыць цемры акуляры.