Заходзіць сонца пагодняга лета,

Веіць вецер з заходніх нябёс.

– Здароў будзь, вецер з далёкага сьвета:

Добрыя ж весьці да нас ты прынёс!

– Здаровыя ж будзьце, эй, добрыя весьці!

Там, на Захадзе, праліваюць кроў,

Б'юцца для славы, свабоды і чэсьці

I робяць вольных людзей з мужыкоў.

Гудзяць вясёла і песьні, і танцы

У добрым жніве на шчасьлівы год.

Годзе вам, годзе, царыкі-паганцы,

Таптаць у балотах хрышчоны народ.

Годзе ж вам, годзе ў яснай карэце,

Годзе, чыноўнікі, езьдзіць у двор,

Годзе вам, годзе, мужыцкія дзеці,

З хаткі астаткі даваць на пабор.

I панская дзецка, і хамская юха

З аднэй кватэркі папіяюць мёд:

І прысягнулі навек, да абуха,

Быць сабе вольны і роўны народ.

Мужык і шляхціц засядзе на лаве,

Каб весьці раду а сваёй зямлі.

Як трэба думаць а грамадскай справе,

На адно мейсца, як браты, прыйшлі –

А як урадзім вайну на грамадзе

Бараніць дзеткі, і зямлю, і дом,

Мужык і шляхціц на каня усядзе

Касіць касою, рубаць тапаром!

Эй, згіне вораг, як Бог нам паможа

За нашу крыўду, за горкі наш жаль.

Запяём песьню: «Хваліць цябе, Божа!»

Лягчэй будзе сэрцу, як згіне маскаль.

Зямля ты наша, зямля ты сьвятая,

Радзі нам збожжа ды судзі пажаць, –

Не прыйдзе вораг з маскоўскага краю

На магазын наша зерне браць!

Ручыць рукою худоба ў хаце.

Паны мужыцкіх сьлёз не забяруць –

Мужык і шляхціц стаў за пане браце,

Рукі за рукі і грудзь за грудзь.

Пяром на карце, сахой на ніве

Адзін другому роўнасьць засьцярог.

Эй, у свабодзе зажывём шчасьліве,

Мы будзем дзеткі, а наш бацька – Бог!