Блакіт галубіных палётаў.

Сінеча настыглай вады.

Адчынены ў восень вароты.

Засыпаны ў лета сьляды.

Іржышчам, па колішнім жыце,

Бяжыць басанож дзетвара...

I ўсё-ткі: хто знае – скажыце,

Якая ў сусьвеце пара?  

Скажыце: куды і навошта –

Над пожняй, над полем пустым

Гадоў галубіная пошта

Нясе расьцярэблены дым?..