Праясьняецца пагода,

Бо вярнулася вясна.

Ўсё чакаеш, што прырода

Ўстрапянецца ада сна.

І пад птушы крык і гоман,

Даўшы хвалям вольны ход,

Прыпадыме бацька Нёман

На хрыбце магутным лёд.

Зазьвіняць жалобна крыгі,

І бурлівая вада

Сьнег, размоклы ў час адлігі,

Змые з луга безь сьляда.

Дык разьлійся жа раздольна

Ў чыстым полі і гаю

І красой паводкі вольнай

Душу выпрастай маю!