Нашто халодныя сумненьні?

                                         Я веру: быў тут грозны храм...  

На плячы тваім воблакі плачуць,

Аюдаг, сьвятая гара...

Грымне гром – гэта таўры, няйначай,

Ля ахвярнага кружаць кастра,

Б'юць у бубны, вятрамі напятыя...

Ні кала тут цяпер, ні двара.

Што хаваеш, дзікунства ці антыку,

Аюдаг, сьвятая гара?..

Адкажы мне:

Твая таямніца

Па Таўрыдзе, ад сонца рабой,

Праляціць залатой калясьніцай,

Пракульгае разьбітай арбой?

Адкажы:

Штармавыя напевы,

Што страсалі абвалы ў гарах,

Несьлі прах са сьвяцілішча Дзевы

Ці шаманскага котлішча прах?

Адкажы мне...

Ніводнага водгуку.

Б'е сумненьняў халодны прыбой.

I праносіцца прывід у воблаках –

З кучараваю галавой.