Мая Радзіма – Беларусь...

Чый шлях акроплены сьлязамі.

І шчасьця мы зракліся самі,

Купіўшыся на мроі сну.

Чый лёс забыўся на вясну.

І стогне сэрца ад завеі,

Пакінуўшы ўсе надзеі

На сонца цёплага пяшчоту

Ў адчаю ціхае журботы.

Мая Радзіма – Беларусь...

Зямля пад белымі крыламі

І зь неабсяжнымі далямі,

Што льецца ціхім раньнім золкам

Дзівосным сьпевам у аблокі.

Твая гісторыя сьляпая

І літасьці яна ня знае –

Ў навале цьмянай навальніцы

Палаюць грозныя зарніцы.

Мая Радзіма – Беларусь...

Мой любы вобраз сінявокі,

Што зоркай зьзяе праз аблокі.

І хай катуе жорсткі лёс –

Ты прыгажэйшая ад сьлёз.

І ведай, любая краіна,  

Дзе б ні была – цябе ня кіну,

Хай перад мною стаў астрог –

Ты ў маём сэрцы назаўсёды.