Лета. Кароткія зорныя ночы.

Шчасьце. Глыбокія цёплыя вочы.

Вольнасьць.Імгнэньні. Каханьне. Надзеі...

Толькі цяпер я ня буду тваею!

Вырвала з сэрца твой вобраз нялюбы –

Кроў абліла перасохлыя губы,

Забараніўшы тваё імя.

Выгнала з сноў, аслабеўшы ад цягі –

Болей ня буду цярпець я зьнявагі!

Крычаць ня буду ў зьнемажэньні.

Але знайсьці не магу я збавеньня.

Выкінуць з памяці б мары, пакуты,

Сьлёзы й радасьць – ўсё гэта атрута!

Толькі ня вырвацца з насланьня...