Дождж на вуліцы пляча,

Амываючы вокны сьлязамі.

Дождж на вуліцы пляча,

Праваджаючы лета ў памяць.

Дагараюць апошнія дні –

Мільганула лета хвілінай

Дагараюць апошнія дні,

Як згарэлі лісты мае, мілы!

Гэты дождж – мае сьлёзы аб шчасьці.

Не аб літасьці спадзяваньняў.

Гэты дождж – мае сьлёзы аб шчасьці.

Ды аб сонечных днёх каханьня.

Дождж у роспачы б’ецца аб вокны.

Ці адчуеш ты яго боль?

Дождж у роспачы б’ецца аб вокны.

Дакрануцца да сэрца дазволь.

Неба плякаць паволі сьціхае,

Не пачуўшы грому стагнаньня.

Неба плякаць паволі сьціхае,

Пакідаючы вечнасьць каханьню.