1

Ляцяць аблокі ў вырай тайны.

Бары над Нёманам маўчаць.

На станцыі выратаваньня

Матросы сьпяць.  

Матросы сьпяць магутна, весела;

На сон

            прыняўшы на траіх, –

Матросы сьпяць, як ходзяць зь песьнямі

Ў страі.

Матросы сьпяць. Ім сны ня сьняцца.

Не пераплыць празь Нёман снам.

I калі трэба ратавацца –

Ратуйся сам.

2

Гісторый

                 вострых і салоненькіх

Здаралася ў жыцьці нямала...

Было: хапаўся за саломінку –

Трымала.  

...На плёсах лёс гуляе з ломікам.

Матросы сьпяць і сноў ня бачаць.

I круціцца ў віры саломінка

Маёй удачы.

3

Як рукі нашыя сашчэплены!

Нібы замкі.

Салодка адчуваю

                              шчэлепы

I плаўнікі.

Ад усяго і ўсіх свабодныя,

Імкліва, коса

Плывём, на сон ракі падобныя,

У сны матросаў.

Нас хвалі выкінуць на раньні,

Як рыб, па бераг...

На станцыі выратаваньня

Ня рыпнуць дзьверы.