Прыгавор у чатыры літары.

Кропка, што падзяляе жыцьцё

Проста на дзьве паловы...

І ты пачынаеш блытацца,

Ноччу слухаючы ўласнае выцьцё,

Ты ўчора быў яшчэ здаровы.

Ты ўчора марыў пра дом і сына,

Пра яблыню ці просты явар

І сьветлае неба...

А атрымалася іншай карціна,

І не твае болей гэта мары...

Засталіся толькі сьпевы.

Ноч падзяліла тваё існаваньне

Усяго на дзьве паловы сутак –

Учора і сёньня, заўтра няма...

Хвіліны твае зьнічкай згараюць,

А ў вачах ужо сьмяротны смутак,

І табе застаецца толькі сьпяваць...

Вечнасьць, якая забірае ўсіх,

Але па-рознаму туды сыходзім,

Ты ў памяці застаесься...

Цябе забраў ненажэрлівы СьНІД,

Мы тваю “Барсэлону” помнім,

Назаўсёды, Мэркуры Фрэдзі...