Маладая пакуль, вясяліся, красуй,

Не забудзь, што жыцьцё пачынаеш.

І што кветкі ў жыцьці не ўсе разам цьвітуць,

Шмат ёсьць хлопцаў: ты свайго пакахаеш.

Хоць туман на двары, вецер ліст абарваў,

І мароз праз вакно сёньня сочыць,

На душы ў цябе дзень вясёлы настаў,

Дарослай стала, з студэнтамі крочыш.

Памажы табе Бог веды сьвету спазнаць

І душою быць заўжды з народам,

Каб змагла ў цяжкі час людзям шлях паказаць,

Абыйсьці ўсе жыцьцёвыя нягоды.

А галоўнае, ёсьць чалавек на зямлі,

Каб ім быць, гэта многае значыць,

Няхай шчасьце ў жыцьці ўсьміхнецца табе!

Ісьці ўперад, і ніколі іначай!

Асабіста жыцьцё хай не крыўдзіць цябе,

Хай сям'я табе будзе пацехай.

Хутка час праляціць, жыцьцё мігам прайдзе.

Ты ў пашане, як стаў чалавекам.

Гонар, слава і чын хай не кінуць цябе,

Жыві так, каб ты іх заслужыла!

І калі ты каму дапаможаш у бядзе,

Гэта значыць, што добра зрабіла.