Дзякуй Богу за наша жыцьцё,

Наш паварот на Радзіму,

Што мы можам да родных прыйсьці,

Адведаць продкаў магілы.

Звон царкоўны кліча ў храм,

Ачысьціць душу ён благая.

Многа ліхога думалі там,

Дзе скуголіла воўчая зграя.

У храме душу ўталіш сваю,

Забудзеш пра ўсё, што мінула.

Уздыхнеш, як у сьвятым раю,

Быццам з намі бяды не было.

Засьпеваюць усе верую там,

Без таго не было б і вяртаньня,

Не хадзілі б па родных палях

Галодныя ішлі б на работу.

Дзякуй Богу, што выжылі мы,

Можам сьвечку ў царкве паставіць.

У сваёй хаце запалім вагні,

Як калісьці палілі пры маме.