Я пішу аб збалелай душы,

А мне кажуць: «Радочкі сырыя».

Не дасьпелі мае каласы,

Бо іх ветры люлялі чужыя.

Я не шкадую, што цярпела,

Я не шкадую, што жыла,

А я шкадую, што Радзіме

У жыцьці нічога не дала.

Бо я не сеяла, не жала,

Я адно гатовіла ральлю.

Ды бальшавіцкая навала

Усё зруйнавала не ў пару.