Гэй, гусьляр, гусьляр!

Ты удар, удар

      Па струнах-званах,

Дай нам зь песень дар,

Дум вялікіх чар,

      К сонцу зорны шлях,

Дай, гусьляр, гусьляр!

Дзе залёг абшар

Курганоў – ахвяр,

      Сей, засей прасьвет.

Ты слуга і цар,

Ты – дудар-званар, –

      Чуе, знае сьвет...

Эй, гусьляр, гусьляр!

Перавалы хмар,

Цемру, зводы мар

      Выжый звонам струн;

Як вялік і стар

Сьвет, зямлі папар,

      Ты ад гумн да гумн

Запануй, гусьляр!

Дай паходням жар,

Лінь жыцьцё ў бор-яр,

      Не мінай акон;

Строй ваякаў шар,

Кроў сагрэй, як вар,

      Сказам новых дзён...

Грай, будзі, гусьляр!