Загаснуць электрычныя агні –

I цемра выступае супраціўна.

Я адчуваю сілу цішыні,

Яна зьвініць загадкава і дзіўна.

У звонкай цішыні цьвіце твой сон,

Я чую лёгкае тваё дыханьне,

I маё сэрца б'ецца ў унісон

Пад таямнічых гукаў калыханьне.

Я не засну. Я не магу заснуць,

Бо цішыні абуджаная сіла

Ўстрывожыла сутоньня каламуць,

Мяне ў сьвятліцу мрояў запрасіла.

Хавае ноч утульныя куткі,

У памяці жывыя... Настальгія!

I я малюю тыя абразкі,

Якія мне з маленства дарагія.

I ты, і дотык соннае рукі

Нагадваюць даўнейшае, сьвятое.

Нам вёсны адсьпявалі жаўрукі,

Мы мусім ім падзякаваць за тое.