Ты прынесла галінку

Пахучага цьвету –

Белы бэз, белы бэз!

Не забуду я гэту

Залатую хвілінку:

Быў я Крэз, быў я Крэз.

Не на грошы багаты,

А прызнаньнем шчасьлівы –

Ты са мной, ты са мной.

Холад вылецеў з хаты.

Бэз сьмяяўся маўклівы,

Цьвіў вясной, цьвіў вясной.

А пялёсткі на цьвеце

Ўсе ляжаць па чатыры –

Белы крыж, белы крыж.

Пяць пялёсткаў прыкмеціў.

Сьмех вясёлы і шчыры

Ты іскрыш, ты іскрыш.

Зорка белая ў бэзе...

Кажуць, шчасьце. Ты бачыш?

Вось яна, вось яна!

Можа ў іншым разрэзе

Нашу радасьць адзначыш?

Зноў вясна, зноў вясна.