Залатыя сьпевы,

Кажуць, ёсьць на сьвеце.

А ці маюць дрэвы

Залатое вецьце?

А ці пад карою

Сок, як мёд пчаліны?

Бохан мрояў крою

Ў сінія хвіліны.

Сінь спадае з неба

Ў лён і на валошкі.

Гэта-ж не ганебна –

Мне прыпала трошкі

Штрыхам пад вачыма

I на вусны ў сьцюжу.

А яшчэ магчыма

З лірай занядужу.

Наша ліхалецьце

Ня прыглушыць сьпевы.

...Залатое вецьце

Узьнімаюць дрэвы.