Дарагія рубіны, каралі

Хіба маюць адны каралі?

Яны ў сэрцы каханай запалі,

Імі кроў, як агонь запалі.

Сонца грае на радасным твары.

Гэтак ціхае шчасьце твары

Не за горкім кілішкам у бары,

А ў зацішку ў сасновым бары.

Пойдзем, любая, ў шолахі гаю!

Бачыш, словамі раны гаю.

Дыямэнтаў, караляў ня маю –

Я нясу табе песьню маю.