Шасьцеў аер з трысьцём-чаротам,

Зьвінелі нудна камары.

Плач куліковы над балотам

I клёкат бусла на зары.

А час імглой той сьвет завесіў,

Расьцёрта ўсё, бы ў макатры.

Сякуць-пілуюць на Палесьсі,

Пустэчай цешацца вятры.

Цяпер ідзе мэліярацыя,

Няма дрыгвы і куліка.

А буслу сьніцца эміграцыя,

Дзе сьпевы жаб з-пад лазьняка.

I ён гняздо сваё пакіне,

I будзе горка сумаваць,

Але пачне ў чужой краіне

Зноў бусьлянятак гадаваць.

Там жыўнасьць у вільготным лесе

Пакуль што людзі не зьвялі.

Расьце спакойнае палесьсе

На тэй нязьведанай зямлі.