Гэй, ляці ў высі, малады саколе!  

Быццам на далоні пад крылом зямля,  

А па ёй, як глянуць, ходзяць навакольлем,  

Ходзяць навакольлем Воля і Пятля.  

Што ж яны блукаюць, што ў сэрцы маюць? —  

Недзе там ў пушчах, аж займае дых,  

Маладыя хлопцы Вольніцу шукаюць,  

А Пятля шукае хлопцаў маладых.  

І няма спакою ў юначых душах,  

І зямля пад коньмі, як агонь, дрыжыць.  

Воля дасьць ім крылы, а Пятля задушыць —  

Ды ўжо лепш з Пятлёю, чым бяз Волі жыць.  

Над сялянскай хатай, над сялянскім полем,  

Дзе ўздымае колас свежая ральля,  

Над маім народам, над ягонай доляй,  

Над ягоным лёсам — Воля і Пятля!