Кастрычнік у лета сонца пазычыў

I ў Мюнхэн прынёс на кірмаш.

Цяпло і ветласьць вясёлых абліччаў,

I музыка ўсьцяж.

Сядзяць за сталом, хістаюцца ўбокі,

I песьні пяюць, і гудуць.

Літровыя куфлі нават глыбокі

Твой смутак зьвядуць.

З пяром капялюш, штаны скураныя...

Чужое... А сьмех – быццам наш.

I сэрца маё тугою ня ные,

Прымае кірмаш.

Баварцы ў забаве. Пеніцца піва.

Засмажаных курак ядуць.

Ядуць бяз відэльцаў нейк асабліва –

Рукамі дзяруць.

I груба, і проста. Тлустыя жарты,

Як шмалец, як горыч пітва.

Баварскі кірмаш! Славуты! Ён варты

Ў сьвятле хараства.