Аб каменьне пабіла калена,

Яно з кашлатаю ранаю.

Ты ляжыш сёньня млява і лена

З нагою забінтаванаю.

Я прыйшоў. Усьмiхаешся часта.

Боль лад усьмешкамі мілымі.

Абдымі мяне! Хай узмашыста

Рукі трапечацца крыламі.

Хай сьляза ля павек набягае, —

Радасьць салоная ў горычы.

Чуеш? Хочацца мне, дарагая,

Жарам рассыпацца горача.

Да мяне ты працягваеш рукі.

Што з табой? Як твая ножанька?

— Ат, нічога. Ніякае мукі...

Трэба зусім асьцярожненька.