Вясёламу зборышчу донна,

Вітаючы, кідае ружы.

Гітара заходзіцца звонам,

Танцорка ў гарачым ускружжы.

Як ветразь, шугае спадніца,

Карункі зьбягаюцца пенай.

Здаецца, што лодка імчыцца

Імкліва пад бурай страшэннай.

А вочы, як зорачкі ночы,

Іх чорная золь не згасіла.

Яны зь цяплынёю жаночай,

Той позірк - таемная сіла.

Вясновыя чары дзяўчыны!

Пачуцьцяў расьце навальнiца.

Мне хочацца з гэтай прычыны

За мачты, за рукі ўчапіцца.

I гойдацца з лодкай на хвалі,

Прызнацца прыгожай гішпанцы:

Мы зь ёй маладосьць захавалі,

Мы жарсьць замыкаем у танцы.