Сонца схавала праменьне ў тваім настроі  

Ў небе цукровая вата і польскія лёды  

Ты ўмыкнула плэер цяпер нас трое  

І я ня сплю пад дыктоўку тваёй мэлёдыі  

І я трымаю ў вушах крыху тваёй музыкі  

І я трымаю ў грудзях крыху твайго паветра  

Але мае фантазіі зашпіленыя на ўсе гузікі  

Але твае мроі й на пляжы ня ходзяць бяз швэдра  

Адлегласьць у сорак мэлёдыяў — не з малых  

І мы да самай мяжы будзем мець занятак  

Каштуючы адно аднаго на слых  

Спалучаныя сасуды пад знакам сіямскіх блізьнятак