На лаўцы пад вакном два мужыка жыруюць,

Ёсьць рыба, піва, хлеб і некалькі бычкоў.

За дрэвамі нікога, іх людзі не турбуюць,  

Яны «поговорили» і прэч пайшлі далоў.

Вось сіні bottle-hunter да тае лаўкі крочыць,

Зьлізаў з бутэлькі кроплі, з газэткі крошкі зьеў.

За шклопрыймальным пунктам на сьценку ён аддрочыць

І вернецца да лаўкі прапець «Весны» прыпеў.

Калі яго адтуль сабака злы прагоніць,

Ён сядзе ля кіёску каб поданку прасіць,

Са школцы перапынак каханкаў сюды гоніць,

А ноччу тут ізноў кагосьці будуць біць.

Так кожны дзень і тыдзень, гады, стагодзьдзі, вечнасьць,

Так кожную хвіліну, імгненьне і ўвесь час...

Вось тут ля гэнай лаўкі – і ў гэтым ёсьць дарэчнасьць –

Жыве краіна выблюдкаў пад назвай Belarus’.