Дзьве лыжкі солі на шклянку цёплага мора,  

Якое цячэ з валасоў і на твары ня стыне.  

Ляціш празь мяжу на сустрэчу са сьветлым tomorrow

І ўпадаеш у мора ў раёне Гданьску і Гдыні.  

Вільготны вецер зранку мазгі прамывае.  

Зьвіліны вашых маршрутаў — на гданьскіх мапах.  

Міма цябе пралятаюць аблокі, птушкі, трамваі,  

Караблі з Вэстэрплятэ і электрычкі на Мальбарк.  

Вучыш замежныя мовы па караоке.  

Джаз-фэстывалі чаек на молах і пірсах.  

Кожная дзеўка — анёл, найчасьцей — каравокі.  

На языках без касьцей сустракаецца пірсінг.  

У плянэтарыі сьпіш пад коўдрай Вялікай Мядзьведзіцы,  

І загараеш пад хмарным небам на злосьць прагнозам;  

Істота, якая здалёк чырвонаю скураю сьвеціцца,  

Выкладчык Ліцэю, паэт з абгарэлым носам.  

А потым дашлеш па пошце альбо напішаш у посьце  

Верш-апраўданьне, сам сабе абаронца,  

Што ты тут паводзіўся, як і належыць госьцю —  

Не згараў на буйках і не заплываў за сонца.