Ці варта біцца галавою,

У што перамагчы ня здольны?

Навошта ўзрушываць пакуты?

Ўсё роўна ты ня будзеш вольны.

Нашто трызьня, і слоў спакуса,

Ды вільгацьцё нэрвовых клетак?

Ты знай – імчаць ужо часіны

Шукаць дудзьдзё каханьня кветак.

Жыцьцё, якое пройдзе тут,

Ўсё ж не пазбавіцца пытаньня:

Чаму ж ня зьведаў я тады

Тых, хто знаў кошт выратаваньня?

Усіх, хто ведаў, дзе яно,

Ня знойдзеш побач ты з сабою,

Але жаданьняў успамін

Заўсёды будзе жыць маною.