За векам век плыве-цячэ,  

А мы ідзем, ідзем... I што ж?  

О, як далёка нам яшчэ  

Да Беларусі!  

  

Ужо няўсьцерп нам крыж пакут,  

I мы крычым, крычым, але –

Не дакрычаліся пакуль  

Да Беларусі.  

  

А можа быць, яна – міраж,  

I ўсе мы трызнім? Бо чаму ж  

Не далятае голас наш  

Да Беларусі?  

  

Відаць, пракляцьця знак ляжыць  

На нас ад роду, і таму  

Так цяжка шлях нам церабіць  

Да Беларусі.  

  

Равуць вятры, грымяць грамы,  

Пыл засьціць вочы нам, і ўсё ж,  

I ўсё ж мы дойдзем, дойдзем мы  

Да Беларусі!..