Не табе, сыну «партыі роднай»,

Нас, выгнанцаў імя ганьбаваць -

Беларусі ты камень надгробны

Памагаеш чужым майстраваць.

Ты дурманіш народ, ганіш Бога,

Праслаўляеш Прыгон і ману,

Абіваеш тырана парогі,

Панегірыкам знаеш цану.

Табе рай, а народу Галгофа,

На крамлёўскі сьпяшыш ты шабаш,

Там нячысьцік - партыйны прайдоха

Рабаўласьнік трымае кірмаш.

Мы - выгнаньнікі часу ліхога

Не парвалі з народам вязьмо,

Нам мілей вольнасьць сьвету чужога,

Чым маскоўскае дома ярмо.

Ты ня зьвягай, што мы прадаліся

Чужніку, так як ты... сьпіны гнём, -

Не табе зьведаць зорныя высі,

Што радзіўся на сьвет паўзуном.

Нашы сэрцы ня знаюць патолі,

У бязьдзейнасьці рук не кладзём,

Пакуль родзічаў глуміць няволя,

Пакуль прыйдзе чарга вольных дзён.

Цэлы сьвет мы ў сьветкі паклічам -

Ня мінуць вам страшны Нюрнбэрг! -

Наш народ сваіх вырадкаў зьліча,

Справядлівасьць, сьвятло возьме верх!