Сьцены белыя. Сёстры у белым.  

І за вокнамі сьнежная бель.  

Белы‚ белы глядзіць нясьмела  

На шпітальную пасьцель.  

- Як-жа так? Няўжо я хворы?  

Пульс намацвае на руцэ.  

Дзе ты‚ страшны‚ сьмяротны вораг -ТБЦ?  

- Во‚ бягуць па жылах бацылы...  

Сэрца‚ утаймуйся‚ ня дрыжы.  

Малады не пайду ў магілу.

Жыць!  

Гэй‚ ня стой ты у чорнай вуалі‚  

Не чакай‚ я ня хутка памру!  

Мяне цягнуць марозныя далі  

Тысячамі рук.  

Там жадаю пад завеяй гойсы  

Звонкай песьняй зьвінець.  

Забяры сваю гострую косу  

Ад горла майго‚ сьмерць!