Фіндлей
-Хто гэта грукае ў акно?
“Хто-ж, гэта я – Фіндлей”
-Ідзі дамоў, я сплю даўно!
“Ня сьпіш!” – сказаў Фіндлей
-Як ты асьмеліўся будзіць?
“Ды так” – сказаў Фіндлей.
-Кату марцоваму карціць…
“Карціць!” – сказаў Фіндлей.
-Не адчыню – і не прасі…
“Прашу ж!” -  сказаў Фіндлей
-Да пеўняў спаць мне не дасі.
“Ня дам!” сказаў Фіндлей
-Пусьціць, а што калі радня?
“Пусьці!” прасіў Фіндлей
-Дык ты ж завалішся да дня
“Да дня!” – сказаў Фіндлей
-Такога толькі прыручы…
“Так-так!” – сказаў Фіндлей.
-Дык ты ж тут будзеш штоначы.
“І ў дзень!” – сказаў Фіндлей.
-Смала! Ну што ж дапамагу…
“Хутчэй!” – сказаў Фіндлей.
-Глядз ж нікому ні гу-гу!
“Угу” -  сказаў Фіндлей.
Роберт Бёрнс у перакладзе знакамітага беларускага перакладчыка Язэпа Семяжона, якому  сёння споўнілася б роўна 96 гадоў