Сяргей Грахоўскі
Чытаю замову за родную мову,
За волю маёй беларускай зямлі.
Мы зведалі зьдекі, зьнявагі і змовы,
А родную мову сваю збераглі.
Яна - і сумленне, яна і апора,  
Яна, як паходня, у мужных руках,
Як матчына слова, каб родная мова,  
Каб воля і шчасце сьвяцілі ў вяках.
Хто з матчынай мовы і маці сьмяецца,
Той зьбіўся з дарогі і багне загруз.
Калі ж хоць адзін беларус застанецца,
Шчасліваю будзе мая Беларусь!