У сценах гарадзенскага музея Максіма Багдановіча 9 чэрвеня адбылася прэзентацыя
   кнігі паэзіі маладой паэткі Ганны Аўчыннікавай “Ад зачыненай брамы”. Зборнік чакаў
   свайго выхаду амаль тры з паловай гады, а выйшаў сёлета пад кіраўніцтвам Гродзенскага  
   абласнога аддзялення "Таварыства беларускай школы". Кніга складаецца з двух раздзе-
   лаў – “Келіх жыцця” і  “Песні кахання”. Другі раздзел атрымаў назву ад нізкі вершаў у  
   часопісе “Дзеяслоў”.

         Зборнік прэзентуе аўтар прадмовы – Анатоль Брусевіч.

         Прэзентацыя кнігі ў музеі М. Багдановіча невыпадковая, таму што, як лічыць Ала
   Петрушкевіч, паэзія Ганны з’явілася пад крылом самотнага паэта.
         (На фота: Ала Петрушкевіч і Ганна Аўчыннікава.)

         Аляксей Пяткевіч параўнаў паэзію Ганны з паэтычным пачаткам творчасці Дануты
   Бічэль-Загнетавай. Па яго словах, трэба берагчы паэтак, таму што лёс паэткі гэтага  
   патрабуе.

         Юры Гумянюк распавёў пра няпросты лёс кнігі. Па яго версіі, кніга ў электронным
   варыянце спачатку трапіла да яго, а ўжо пасля ў ТБШ.

         Ганна чытае свае вершы.

         Ганна распавядае пра трохсэнсоўнасць верша "З глыбіні". Па-першае, у  
   разуменні самой аўтаркі, у вершы адлюстроўваюцца адносіны чалавека і Бога.
   Па-другое, адлюстраванне кахання лірычнай гераіні і тое, што робіць гераіня,
   калі сутыкаецца з зачыненай брамай. Трэці сэнс верша тлумачыць аўтар
   прадмовы і рэдактар зборніка, Анатоль Брусевіч:
         – Для нас мастацтва – не гульня, не бізнэс, не вайна, але рэлігія, вера ў
   святую моц Слова. Менавіта на такой веры грунтуецца і творчая свядо-
   масць паэткі Ганны аўчыннікавай, а яе першая кніга вершаў “Ад зачыненай
   брамы” – гэта шлях ад сябе, свайго сентыментальнага “ego” да ўсведам-
   лення высокага прызначэння мастака, які становіцца стваральнікам сусвету,
   садзіць свой уласны сад і вольны пакідаць або не пакідаць зачыненую браму.