Хоку-паэма Лысай Гары

                     1.1

Муха на шыбе

зьвініць восеньскім сумам.

Чуецца хоку.

                     1.2

Жоўтае лісьце

ў сажалцы замест жабак.

Вецер крумкае.

                     1.3

Цень ад матылька

на цэлыя тры радкі.

Хоку чытаю.

                     1.4

Зязюля села

ў рукі старой. Год назад

муж яе памёр...

                     1.5

Пара ад кавы

падымаецца ў неба;

хмарка цямнее.

                     2.1

Сноп жыта стаіць

у хаце. Прыгадала

«Жняю» Купалы.

                     2.2

Гушчу ад кавы

з цукрам вожык спрабуе.

Смачнага лёсу!

                     2.3

На хрызантэмах

жоўтае лісьце вішні

вось-вось узьляціць.

                     2.4

Яшчарка ў цэбры

плавае. Прыгледзела-

ся – нежывая.

                     2.5

Птушка прысела

на дрэва. Апошні ліст

расправіў крылы.

                     2.6

Працягвае мне

далоні свае восень,

халодны поціск.

                     2.7

Жоўты ліст кладу

ў пажаўцелую кнігу.

Безназоўнае...

                     3.1

У ракушцы

попел ад цыгарэтаў;

высахла мора.

                     3.2

Вясёлка ў небе

па-восеньску прыгожым.

Мёрзлыя астры.

                     3.3

Жоўтая восень.

Елкі пазелянелі.

З зайздрасьцю вечнай.

                     3.4

У кастрычніку

дождж цыганскі, як летам;

змывае шэрань.

                     3.5

Пяць, сем і зноў пяць...

Над Лысай Гарой сьвеціць

сузор’е Хоку.