1. Снуецца зь песьнямі льняное прадзіва
Жаўрук
Дрэмле вечар у ціхай дуброве
Дыван
Беларусь
Мая крыніца
Чысьціня
Унуку
Кніжка
Восень
*** Пралеска раскрылася ў жмені...
Коні
Сыну ў Беласток
Доўг
*** Іду сваёй сялібай...
*** Крутавата цягнецца дарога...
Аблокі
Баразна
*** Хлопчык маленькі, быццам сьвітаньне...
Вясковы дом
*** Ужо ў маім жыцьці і вечарэе...
*** Гэткі сон, болем нат не разбуджаны...
*** Праляцелі гады з разлукаю...
Менск
Віцебск
Зэльва
Вечарам
Памяць
Ефрасіньня Полацкая
Над старымі друкаванымі кнігамі
*** Адзінай мэты не зракуся...
Час
*** Я сэрца ўздым...
Два рэхі
*** Зямля мая любая, дзень мой і ноч...
*** За вакном у сутоньні...
*** Думы – коні мае вараныя...
Сялянка я
Мядзьвядзёва фарба
Беларусы
Сустрэча
2. З рабра прынямонскіх вярбін
З моладзьдзю
Вечаровая песьня
*** Зноў басонач іду па расе...
У сэрцы надзея, як промні
Забыты абраз
*** Словам ці затоеным маўчаньнем...
У хвіліну болю
*** Ты маладосьць прыпамінаеш нечым...
*** Славяцца людзі гуманнасьцю спраў...
*** У забыцьці...
*** Хтось адыходзіць ад нас назаўсёды...
Не глядзі на мяне сумным позіркам...
*** Хай славіцца наш беларускі род...
*** Ні ў багацьці вялікім, ні ў беднасьці...
Маладзік
Крылатасьць
*** Не аўтобусам выпадковым...
*** Мудрасьць сьпелую сівых вякоў...
Сарока
Гасьціна
Раніца
*** Гартаваны працоўнымі днямі...
Як бацька чакае сыноў
Вечар жыцьця
Песьня
*** Ня трактарам, што аглушальным гулам...
*** На зоры глядзець немагчыма...
Жаночы клопат
Сон
Явар зь ветрам хіліўся
*** Зноў па шыферы дождж бубніць...
*** Час, бы нітка льняная, прадзецца...
*** Вецер нівы калыша...
*** Розна бывае ў жыцьці і ў полі...
Лёт
Дамоў
Пятру Клімуку
Кастусь Каліноўскі
Час зубамі клацае ў застрэшшы
*** Радасьць, як вецер...
Люты
Белавежа
На сутоньні
*** Сумна сягоньня...
*** Я ад зямелькі крыльлем...
Па-беларуску
Верасень
Сын і матуля
*** Мне патрэбны бор...
Разьвітальна заплакала восень
Хмары
*** А вясна жыцьцядайная, дружная...
*** Зіхаціць за сьцяною чаротаў...
У нас
Верш
Зямля
*** Верны будзь слову...
*** Толькі чыстыя сэрцы пяюць...
Крыніцы
Вецер
3. Ад глыбокіх векавых карэньняў маладыя паросткі растуць
Буслы
Смага
Вайной
*** Сьвішча вецер...
Жыць
Будую дом
*** Ноч дыша цяжка, канае нібыта...
Мароз
Кволасьць
*** Цягнуцца ў неба таполі...
*** Іду скрозь зялёныя шолахі дрэў...
Дом дзяцінства
Зубр-адзінец
*** Нада мною столь з дошак і бэлек...
*** Песьня каронай на голаў лягла...
*** З болю народа, зь ягоных надзей...
Паэты
У песьнях ёсьць хлеб
Успамінала дзяўчынанька
*** Будзьце з пагодай, мірныя дні...
*** Моладзь ня сьпіць, ня сьцішыць сяла...
*** Сёньня месяц рагаты і грэшны...
*** Час імчыцца...
Дзе блудзяць сны
*** Айчына – адвечнае слова з глыбінь...
Бяссоньне
Жняя
Асеньні
*** Мы паэты...
*** Па гасьцінцы, капытамі ўбітым...
*** Сонечна...
Начная акварэль
*** Выходжу над Нёман...
*** Зашумела ў задумным лесе...
*** Жыць бы на аднасельлі...
*** Падкрадаецца зьнячэўку страх...
*** Напластаваньне пройдзепых гадоў...
*** Розна бывае...
*** Тут дарога бяжыць...
У сёлах даўно не прадуць
*** Цячэ ў крыві ня дух слабы...
*** У неба ўперліся дубоў кароны...
*** На сонечных гонях...
*** На прыпечку мурлыча кот...
Лекі
*** Жыцьцё – ня грушка на вярбе...
*** У кожнага зара сваіх надзей...
У часы войнаў на нашай зямлі
Вырай малады
Маладосьць і старасьць
Завея
Тост
Сьцежка
Торбачка
Я не сьпяшаюся
Арлы не пакідаюць гнёзд
Белы сон
Раньнія думкі каля вёскі
Песьнярам
*** Я ганаруся...
Пазяхае раніца ветрыкам нявыспаным
Дзед
*** Сіратліва ўзіраецца топаль...
Працягласьць
*** Ад моцнага ветру...
*** Змагаесься зь цемраю...
*** Сяброўкі, сябры дарагія...
*** Ноч глухая наўкол...
*** Стома дня, бляск вачэй...
Зь мінулага
*** Промень сонца...
*** Ажно прыпальвае сонца зь нябёс...
*** Цішыня. Толькі месяц двурогі...
*** Нам марыць належыць...
*** На ветразях крыльляў...
*** Зіма. Мароз кусаецца...
*** Зямля ня сьпіць...