Вечар на захадзе ў попеле тушыць
Кучу чырвоных кавалкаў вугля;
Ціха ўсё; вецер лістка не зварушыць,
Не скалыхнуцца ні траўкай паля...
Максім Багдановіч
Родныя вобразы
уваход      рэгiстрацыя
 
  ГАЛОЎНАЯ     АРХАІЧНАСЬЦЬ     ЖЫВАПІС     ДПМ     ВЕРШЫ     ЛІТАРАТУРА     БІЯГРАФІІ     ФОРУМ     СПАСЫЛКІ  
пошук

  
Тлумачальны Слоўнік

МІЖ БЕРАГАМІ      Н. Арсеньнева   1979         прагляд      фота(2)
























Між берагамі ("Няцямным немаўлём я пяты памачыла")


ПАД СІНІМ НЕБАМ

1920 – 1927


Пад сінім небам ("Ад злых, няветлых песьняў гора")

"Сонца вясьнянае ў золаце косаў"

Лятуценьні ("Часам, як толькі заплюшчу вочы")  

Крыніца ("За ніўямі, балатамі, за хваёвымі барамі")

Калі людзі пакрыўдзяць цябе

Восень ("Хай жаўцее, сьціхае сад з кажнай гадзінай")

Калі ноч запануе ("Любяць людзі прыгожыя песьні")

Ночы й думкі ("Ёсьць ночы белыя, ёсьць цёмныя, глухія")

Вясна ("З кажнай хмаркі ў небе празрыстым")

Пралескі ("Мілыя, мілыя сінія кветкі")

Май ("Абляцелі вішні... Пагусьцелі клёны")

Восень ("Як ня любіць мне восень залатую")

Восень у Вільні ("Клёны апалі, і золата й хварбы")

"Сьветлы дзень дагараець над сумнай зямлёю"

Лес шумеў ("Лес шумеў... Ледзьве чутнымі гукамі")

Ціха плыў месяц ("Ціха плыў месяц між хмараў празрыстых")

"Ночкай сягоньня мне ў самыя вочы"

Люблю я сонца залатое...

Красавік ("Неба сіняе, сіняе, сіняе")

Сыплюцца з клёнаў лісты

Толькі ўчора ("Толькі ўчора, здаецца, плылі ручайкі")

У лесе ("Лес вітаў нас нячутнымі словамі")

Увечары ("Смутак няясны зыйшоў на душу")

Перад ночай ("Цямнее заход над палоскаю бору")

"У небе палаюць чорныя хмары"

Шэпты ночы ("Што сумна шэпчуць мне тыя ночы")

На матыў хаўтурнага маршу ("Гукі ўрачыстага маршу хаўтурнага")

Недасяжнае ("Мая душа ад скраю і да дна")

Няўжо ("Недаверліва ноч надыходзіць")

Мэта жыцьця ("Мэта жыцьця, кажуць людзі бязь сілы")

Жыцьцё ("Клічуць вечарам зоры ў сусьвету прасторы")

Шчасьце ("Шчасьце – як сонца")

Калыханка ("Ноч рассыпала зораў агні")

Сьнег падаў ("Сьнег падаў зь неба іскрынкамі зор")

Разьвітаньне ("Тонкай мглой абвязаліся сінія далі")

Родны край ("Сонца заходзіць... На вежах кляшторных")

Вячорны абразок ("Зьмярканьне... Зь яснага блакіту")

Вячорнаю парою ("Вечар неба хварбуе ў гарачыя тоны")

Пытаньне ("Даль, нябёсаў туманная даль")

Уначы ("Ноч спакоем чаравала")

На сенажаці ("Косы зьвіняць... Сьпеўна ўзносяцца зыкі")

Улетку ("Смугой зямчужнай хмары абвязалі")

Увечары ("Не ўцячы ад тугі")

Васількі ("У жытох расьцьвілі, расьцьвілі васількі")

Ноч ("Загасьлі апошнія косы кароткай маёвай зары")


ЗАЧАРАВАНЫ КУТ


Зачараваны кут ("Ой вы, казкі, казкі-чары!")

Лясун ("Гулка грымелі ў бары тапары")

Вясельле ("Ці ня вецер над грэбляй галосіць?")

Песьні ("Як бяз сонца не пражыць нам")

Балотніца ("Хто там так плача, хто там галосіць")

Жаўрук ("Ці ты любіш вецер?")

Дзяўчына ("Нехта ўжо лесам ідзе і сьпявае")

Лебядзінае возера ("Тут былі калісь бары зь імшарамі")


ЖОЎТАЯ ВОСЕНЬ

1927 – 1937


Жоўтая восень ("Нэрвы ўвосені страшаць нас совамі")

Каб крылы... ("Злавілася сонца ў сеці")

Ішла вясна ("I пярловыя хмаркі вяночкі плялі")

Узноў вясна ("Тонкім прадзівам сонечных, ясных праменьняў")

На парозе ("На парозе ночы затрымаўся дзень")

Яшчэ адна вясна ("Мінулі халады, і сьнег дадзелы тае")

Сьмяялася ў вочы вясна

Першы сьнег ("Сяньня раніца й сонца ўставалі")

Туга ("Лёгка займглёныя восені далі")

Часта ўвечары ("Часта ўвечары, так, на прадвесьні")

Тае вечар ("Тае вечар, пачаты на росных лугох")

Калі ("Калі згасьне апошняе зьзяньне")

Вячорная містэрыя ("Сплёў вечар вянок прамяністы")

Завея ("У нясьмелай, замлелай цішы")

Новая зіма ("У вабыймах дзіўнога спакою")

Ціша ("Ціха... Між кленаў бязьлістых")

Вечар ("Вецер вячорны на клёнах шпарка праймкнуўся")

Вячорная часіна ("Дрыжаць над вадою вячорныя сьцені")

Ноч ("Згас у хмарах заход прамяністы")

Прывіды ("Апусьцілі бярозы зялёныя рукі")

Вясёлка ("Лягла вясёлка мастом трымцівым")

У Задушкі ("У вогкім ад дажджоў паветры")

Восень ("Восень выходзіць у поле")

Незгаданае ("Дзень стуліў залатыя расьніцы")

Увосені ("Я не магу пісаць, бо хмарамі густымі")

Места ("Над местам у полымі белым")

Зімовая ноч ("Загарэліся зоры агнямі")

Зімою ("Пастрасалі, разьнесьлі ўначы вятругі")

Месячнай ночай ("Ноч срэбным пальцам ціха водзіць")

Зоры ("У лугох, налітых туманамі")

З восенскіх настрояў ("Дзень асеньні ўстае па-над нівамі")

Асеньні вечар ("Чырвоны бляск асеньні захад")

Восень у гаі ("Ціха восень да ймшы пахавальнай")

Часіны творчасьці ("Растуць у лесе вершы ўвечары")

Асеньняя элегія ("Дзень устаў яснай цішай")

Прызабытае ("Ад палёў паўзе холад восені")

Фэстываль ("Слата... Асеньняе зьмярканьне")

Калі скончыцца дзень ("Толькі ўночы жыву я душою узьлётнай")

Вячорны абразок ("Вятраны змрок... Старыя вербы")

Ночныя гадзіны ("Ліжа страх няжывое аржоньне")

Хворая восень ("Дождж імжыць ужо некалькі дзён")

Вугорскія йскрыпкі ("Да шыбаў ноч ільгне")

Асеньняю цішай ("Над мутнай вадой каляінаў")

Лебядзіная песьня ("Дзень пусты і крыклівы")

Месяц ("Месяц мокры і срэбны вылазіць з балота")

На прадвесьні ("Шэры дзень пазірае ў вакно")

Ноч ("Ад зораў – аж бела")

Ахрысьціў мяне нехта ў зялёпай дуброве ("Не ў царкоўцы малітвай, сьвятою вадой")

Паэт ("Сьвет гарыць... Патайком і адкрыта б'юцца людзі")

Заміж мяне ("Я – ня жыву вясной")

Маладым паэтам ("Вам дадзелі пакора, цяршгівасьць і Бог")


СЯГОНЬНЯ

1941 – 1943


Сягоньня ("Мне кажуць, што пісаць заўсёды, ўсюды можна")

Пясьняр ("Трэба быць песьняром і цяпер")

Палеглым ("Дзень гас цьмяным агнём прыкручанай газьніцы")

Там на полі ("На куроснах селі на заходзе хмары")

У сонечны дзень ("Я зачэрпнула сягоньня")

Хоць усюды руіны ("Падыйду незнарок да вакна")

Асеньняя дарога ("Золата, мосяж і медзь сонца дакоўвае раньнем")

Толькі ўвесну ("Толькі ўвесну бывае неба такое сіняе")

Ня хочацца ("Доўга на вуліцах ліпы жоўтае лісьце лічылі")

Стары Сымон ("Замялі бярозы жоўты шлях за сонцам")

Не заплачу болей ("Выпраўляў із гольлем жоўты вецер гулі")

Спарышы ("Выйшла я серпам зубчатым")

Маці ("Годзе-ж плакаць, ну, дось")

Краіне ("Днём, што ціснуўся ў зморы да крат")

Калі ("Ой, калі-ж высахне кроў")

Вечар ("Змрок папэцкаў куты і парог")

Ярылаў конь ("Прывыкла сэрца ўжо даўно")

Зоры Сітца ("Ці-ж гэта так, скажы мне")

Пасьля буры ("Загрымела, відаць, на "бывайце" у полі")

Хто ён паэт?

З выраю ("Як засмаглы за песьнямі шчыгел")

Восеньскія чары ("Сярэднявечны маг-альхэмік")

Кроплі золата восень губляе

Вось толькі выпішуся трохі ("Сьціскаць ня варта думы, словы")

Песьня Каліноўцаў ("Палыном і быльлём парасьлі нашы нівы")

У навагодны вечар ("Рвецца, рвецца, пайрвалася, зьнікла")

Успаміны ("Дзедка, чаго ты?")

Ткальля ("Наснавала дваццаць губак на пасаг")

Перад бурай ("Неба пеніцца сіваю шумаю хмараў")

Маладзік ("Ноч надыйшла баразьніць неба прастору пустую")

Сталёвы зьвяз ("Ня дось крычэць аб Беларусі")

Пустацьветы ("Летась... Сёлета... Налета...")

Вы хочаце ("Вы хочаце вершаў бадзёрых")

А ўсё-ж будзем жыць ("Сьцюдзёныя хмары паўзуць у руіны")

Жыве Беларусь ("Радасьць жаўранкам звоніць над хмарамі")

Хай грыміць ("Прагрымела над краем навальніца")

У дажынкі ("Над шэрай краінаю тае апырсканы золатам дзень")

Наважнасьць ("Бось, вось, здаецца жвавы травень")

Жыві ("Над раскіданым логавам мест")

Малітва ("Магутны Божа! Ўладар сусьветаў")

Пакуль жыцьця ("Хтось заместа зор")

Досыць ("Досыць, як зерні пацёркаў, перасыпаць у далонях")

Слоў ня трэба шукаць

Музыка ("На Палесьсі, дзе ўвосені просяцца")

Годзе! ("Ціха клёны лісьцё наземяць")

Хараство ("Лакам рожавым апырскаў неба вечар")

Сутункі ("Як сумаваць – дык так, каб аж канала сэрца")

Салаўі ("Ў сырадой пахучы ночы я нырца дам з галавой")

З камарынай песьняй ("Ледзь астыг над руняй маладою")

Нашым паэтам ("У кажнага з нас, песьняроў, свае мроі")

Куды? ("Сыны зямлі, сыны сусьвету")

У сакавіку ("Ледзьве з паднеб'я угледзеўшы золак")

Усёроўна ("Круціць вецер сінякрылы")

Memento mori ("Я знаю – час плыве")

У дажынкі ("Цалуе сонца шэры камень")

Ня варта зьвешаваць чупрынаў ("На кажановых мяккіх крылах")

Туман ("Вечар... Па бурым аржоньні нябёс")

Салаўём у лазе ("Дзіўна любіць жыцьцё нам сьмяяцца ў твар")

Крыгі ("Ноч у чорную грыву ўпляла")

Ня ўмею тужыць ("Як ня круці – жыцьцё свой собскі мае шлях")

Хай сабе і шэра ("Парудзелым стогам у сівых імшарах")

Лятуць лісты ("Лятуць лісты пуцінай жураўлінай")

Абсьпяванае ("Напісаў, хоць на жарты, адзін")

Проста ў вочы жыцьцю ("Так, жыцьцю дагадзіць немагчыма")

Вецер ("Вецер крыльлем у лозах лапоча")

На досьвітку ("Ночы срэбны паўмісак на золку")

Мяцеліца ("Прамінула мая улюбёная")

Туга ("У небе зор агні зьбягаюцца на веча")

Моўчкі ночы сузор'ямі капаюць

Чаго тужыць ("Я ня тужу сягоньня па краіне")

Прысяга ("Беларусь! Наша Маці-краіна!")

Элегія ("Ветах поўна ў гліняны гладышак нацадзіў залатое зары")

На парозе восені ("Прарыпелі гарачыя дні")

Вялікодным раньнем ("Налілася далеч радасьцяй зялёнай")

На прадвесьні ("Паўшываў у хусьцё палявін")

Мы – моладзь ("Мы – праўда, мы – сіла")

Перажытае ("Заўсёды знаю я, куды ісьці манюся")

З новым годам

Песьня ("Не тады, ведай, родзіцца песьня")

Варта жыць! ("Пазьмятала даўно кволай жоўтай далоняй")

На сьмерць змагара ("Яшчэ адзін змагар жыцьцёвы скончыў шлях")

Асеньні холад ("Так неяк абрыдла мне ўсё")

Студзень ("Студзень сьнегу назьмятаў са сьвету")

О, Родны Край ("Мне вечар разгарнуў пурпурныя балоны")

Салавей ("З выраем звонкім, што зь ветрам плыве")

Сьмела, наперад ("Лес мне казаў сяньня быць амазонкай")

Няхай жыве упартая рука ("Бяз сонца жыць ня ўмее каласьсё")

Вясновае ("Мне вясна ў галаве закруціла")

Дзядоўскі запавет ("Жылі калісь дзяды")


НЕ АСТЫЦЬ НАМ

1944 – 1949


Не астыць нам ("Залатою мяцеліцай кружаць лісты")

Не ("Узмахнула зыркім крыльлем")

Усьмешка ("Як малое дзіця, ён шукае рукі")

Ня плачце ("Ня плачце... Не таму, што сьлёз шкада")

Яшчэ крыху ("Заміж сноў сакаўных, зялёных")

Зьвініць мядзянымі званамі

Бязь песьні жураўлінай ("Сказалі ўсё, што мелі")

Уночы ("Калматыя чорныя бровы")

Сустрэча ("На станцыі – сьвісткі, хаос, перапалох")

Бацькаўшчыне ("Восенскае волава капае з гальля")

Прыйдзе час ("У чаромхавай у мяцеліцы")

Уцекачы ("Віюцца, як кужаль блакітны")

Сівой вярбой ("Слата і змрок... Душа пустуе")

Здагонім сонца ("Малоціць дождж снапоўе стрэхаў")

Сьнежань на чужыне ("Сьнежань... Не такі,як там у нас")

Жыцьцё ("Жыцьцё – як бярозавы сок")

Рабіна ("Асыпала попелам сыпкім")

Я суцяшаю ня іншых – сябе

Забудземся ("У ночвах завулкаў вечар")

Там... ("Студзенскі попельны змрок")

Пачакай! ("Мы прыйшлі сюды з вузкіх загонаў")

Ноч ("Трасецца сьвет ад гуду танкаў")

Буду сяньня ("Сыпле раніца ў ваканіцы")

Лявоніха ("Іржавым пяром на балонах лісьцін")

Першы сьнег ("Упілілася ў сэрца радасьць")

Я – пішу ("Моўчкі адыходзіць небам дзень")

Дождж ("Срэбрам тоўчаным асыпаў дождж")

Калюмб ("Знаёмы краявід: барак, падгнілы плот")

Слава ("Добра жыць на зялёнай зямлі")

У ліпені ("Залатыя жыта і сьпякотнае сонца")

Скрозь золата ("Скрозь золата... У небе, на зямлі")

Беларусі ("Ёсьць людзі, што ў Цябе і вераць і ня вераць")

Маці ("Маці! За кужэльную нітку даўжэйшы твой смутак")

Восенскае ("Як тварыць? З чаго, калі часы такія")

Ён дайшоў ("Горкі хлеб чужацкі, хай і белы")

I сьніцца мне ("Люблю я лятуцець")

Сьнежань ("Сьвежым сьнегам асыпаў сьнежань")

У гасподзе падуанскай ("Гудзе гаспода. Ў Падуі старой")

Моладзі ("Усе мы знаем: лёс наш нясумольны")

Зьняважаным сьцягом ("Калі у туманы нязьведаных прасгораў")

Вер! ("Дзень па дні адцьвітае дажджом")

На парозе Новага Году ("Мінае год стары")

Зьнічы ("Памутнела й жыцьцё і навокальле")


НА РОСТАНЯХ


На моры ("Вакол зяленіцца вада")

А бераг далёка ("Зноў вецер і хвалі")

Зоры ("Мне спаць ня хочацца")

Тут гэтага няма ("Кахаем мы жыцьцё застала і зашмат")

Каб сэрцы вікінгаў мы мелі ("Сягоньня мора колеру")

Знаю ("Шэры дым – дробны дождж")

Першая вооень ("Асеньні дзень паўзь места йдзе")

Тут гэткае завуць зіма

У мурох ("Зяленіцца гальлё... Мне лёгка")

Вясна ("Я думала: якая тут вясна")

Мэлёдыя ("Нат места ноч прыцішыла")

Ізноў восень ("Так, пэўна-ж, праміне усё")

Сьпякота ("Сягоньня, быццам збан выпальваецца ў печы")

Каб мой гнеў ("Зьліў крывёю злавесны асеньні заход")

Вусьціш ("Сівым сутункам ішла я")

Асеньнія лісты ("Як плойма вераб'ёў, што шуганула ў сінь")

Куды тугу мы дзенем? ("Бязь веры, бязь імкненьняў сэрца")

Хоць мы лісты ("Хоць мы лісты, што восенскі віхор")

25 Сакавік ("Ён прыйдзе, гэты дзень!")


Я Й ЖЫЦЬЦЁ


Я чалавек ("Я чалавек... Усе людзкое, благое, добрае ўва мне")

Гары, заход! ("Няма нічога, што цьвіло")

Мой скарб ("Мне лёс даў можа болей, як каму")

Няма калі ("Сьнег стаяў кагадзе")

Залатое ("Шалее вецер... плешчуць у далоні")

Над морам ("Ня ўсё-ж адно рабіць")

Меставы вечар ("Саромячыся, нейк няздатна")

Гадзіньнік ("Гадзіньнік тахкае")

Праўда ("Што, каб душу адчыніць")

Дзіўлюся я сама ("Праробленае ўсё... Я маю крыху часу")

Майму жыцьцю ("Жыцьцё, цябе я пакахала")


ЯНЫ УСЬЦЯЖ ЗЫ МНОЙ


Прадмова да ненапісанае паэмы ("Злавеснай хмарай апавіў")

Алярм ("Зноў загулі сырэны ўголас")

Дваццаць ("Тут рынула сьцяна")

Плач ("Дзень згас... і чорная паводка")

На элегійны лад ("Вартуюць зрэбны змрок шчарнелыя руіны")

Месяц ("Разьліў крыху сівога срэбра")

Малачай ("У вокнах шыб няма")

Імкні, цягнік ("Ізноў паймкнуў цягнік")

Ліст ("Ён ёй прыслаў учора ліст")

На сьцежцы ("Вакол усе зялёнае")

Так проста ("Дымяць руіны, дым грызе павекі")

"Акцыя" ("Гарэлі ў тыя дні ня толькі што кляны")


ПРЫЙДЗЕ ЧАСІНА ПЕСЬНЮ


Імкні, паэт! ("Яшчэ ня знойдзены жывымі")

Каб паэты маглі ("Срэбным каўшом цішыню п'е")

Хоць вясна ("Паддалася, не бяз бою")

Зарана ("Дадзела мне ў бубны і літаўры нямоўчна біць")

Ня так лёгка ("Ня так лёгка гаркою, агорклай агідай")

Лепш піць да дна ("Лісьцё – віхор іржавых зор")

Паэтам ("Ня крыўдуйце, што вашыя словы")


НЯ ЗРАДЗІМ


Хоць даводзіцца сяньня плакаць... ("Пазалочанай дзідай захад")

О, шыпшына мая, Беларусь! ("Грае люты на струнах завей")

Жылі мы й будзем жыць ("Калісь, бывала, ўпотайкі")

Калі... ("Калі на клёнах залаталістых")

Замала ("Вітала колькі год я песьні ў месьце")

Такі наш кон ("Сьвет на ахвярніку усьцяж ахвяры паліць")

Ускрэсьні! ("Ён уваскрос, Ён – дзесь між намі")

Дай, добры кон ("Я ведаю найлепш")

Верце! ("Вам горка, што няма таго")

Сыны й Маці ("Як загусткі крыві, пурпурныя лісткі")


НА СЛУЦКІЯ ЎГОДКІ


Лістапад ("Дагараюць, таюць сьвечкі ліпаў")

Мы йшлі... ("Гула штось глуха ноч")

Усіх памятаем мы ("Як адыходзіць хто ад нас")

Над паўстанскай магілай ("Кастрою срэбнаю прысыпаны кусты")

Вы пайшлі паміраць ("Мы пайшлі паміраць, каб жыла Беларусь")

Ты не адна ("Ты не адна, о, Случчына")


ЛЕДЗЬ КРАСАВІК


Вясна на бруку ("Яе прынёс сюды нараніцы агары")

На пажарышчы ("Хтось жыў тут учора ў чаканьні")

Вязьніца ("Над учадзелымі вуліцамі")

Радасьць ("Разгалініўся дзень балачынамі")

Ліпкі ("На пляцы, на дне каменнай клеткі")

Лозы ("Набрынялі мястовыя лозы")

Магнолія ("Цьвіце магнолія... мільлёны матылёў")

Цьвіці, вясна ("Заблытала вясна ў засеках антэн")

Вера ("Калі месяц вясьняны зазвоніць")


АДЖЫТАЕ


Вясна ("Ячменным асьцюком у вочы коле дзень")

Лета ("Маўляў той жытні сноп")

Восень ("Плыве пластамі дым")

Зіма ("Расплецены снапы?")


БРАМЫ


Няёмка мне ("Я брамаў ня люблю")

Нарадзіны паэты ("Запоўнач. У брамах-пячорах")

Альфа й Амэга ("Дзьве прыступкі... Брамы чорнай шулы...")

Самотныя ("Галіны, у цьвеце галіны")

Ціхая, сьвятая... ("Ёсьць тут адна такая")

Прошча ("Выходжу й гукаю, гляджу")


ПРЫВІДЫ


Заміж прадмовы ("Зьляцелі ў вырай мы")

Вежа ("Бярозай белай вежа")

Завулак ("Сьцень - ад сьценаў да сьценаў")

Дамок ("Дамок дзераўляны... Пад гонтай...")

Сад ("Бяжыць, як жэўжык, сьцежка")

Увесну ("Расьцягнула сонца кужаль залацісты")

Готык ("Готык непераможаны! Готык імклівы, вечны!")

Узьбярэжжа ("Срэбным пылам стыгне узьбярэжжа")

А мне сьніцца ("Шчоглы гонныя звоняць рыпліва на ветры")


УЗНОЎ


Жаўцее ліст ("З гарачынёю, нічым нязьменнаю")

Восені ("Даруй, што цябе ня бачу")

Гэтак будзеш ты мной ("Парасьлі, быццам хутрам рудым")

Ільвы ("Дзень, залаты, як мёд пчаліны")

Ня першыя ("Зноў восень... Свая ўжо")

Адвітаньне ("Вось і яшчэ адну восень")

Ахвяры ("Канала пад нудным сьнегам")

Мне рупіць ("Я выходжу нараньні на места")

Гэта-ж восень ("Восень адыходзіць з нашых вуліц")

Зорка ("Сутань хустку ўскінула на места")

Госьця ("Зноў восень, зноўку ты з намі")

Час – ня час ("Сіня. Сонца. Падсохлыя брукі")


ТЭМА ВЯСНА


Выраі ("А вясны – ўсё няма і няма")

Гмах імпэрыі ("Жмені поўныя наквеці у каштанаў")

На ўзьмежку ("Дзень сяньня ў скок мінае дзень")

Сон ("Папырскаў крышку дождж")

Іншыя тры ("У месьце скупа на вясьняны чар")

Першыя краскі ("Іх - пазьбіарала я ўсе")

Дабранач! ("Часіна - і ў сутоньні дагарыць")

Радасьць ("Як прагна смокчуць сонца берагі")

Балён ("Вясновы вецер знойдзе дарогу ўсюды")

Чалавек чалавеку брат ("Чалавек чалавеку - воўк")

Ён граць ня сьціхне ("Зноў Дваццаць Пяты Сакавік")

Радасьць ("Адтрымцела – у гневе – зямля")

Каласы ("Прапяяў пявун раз, і яшчэ раз")

І была там вясна... ("I была там вясна, як наша")

Тваё імя ("О, Беларусь, о, Беларусь мая!")

У гушчарах ("У гушчарах, затканых імглою")

Каб ня маці.... ("Шмат на сьцежках людзкіх мітусьні")

Косы ("У калысцы Паўловай усё пачалося")


ЗЬ ПЕРАКЛАДАЎ


ЗЬ ЁГАНА ВОЛЬФГАНГА ГЁТЭ


Морская ціша ("Залягла над морам ціша")

Лясун ("Хто скача ўначы праз пасмы ймглы?")

Ночная песьня вандроўніка ("Вышой, у далінах спакой")


З АДАМА МІЦКЕВІЧА


Літва, Айчына ("Маці, Айчына – Літва!")

Акерманскія стэпы ("Я выплыў на прастор сухога акіяну")

Дзяды (Урывак з часткі другой "Дзядоў")


ЗЬ ЮЗЭФА ЛАБАДОЎСКАГА


Эротык ("Дзіка ў сьцены йлбом шалёным вецер б'е")


З М. ДРАЙ-ХМАРЫ


Шэхэразада ("Я п'ю спакой астыглы саду")

Лебядзі ("На сонным возеры, дзе крозяць вербалозы")

Адзнакi: 0/0 Водгукі(0)
Дадаў PL 12.05.2010