* * *

... Пасьля ванны пахнеш добрым мылам,

пасьля працы – пломбамі і ёдам,

пахнеш кухняй, хлебам, хатнім мылам,

пахнеш рыбай, жнівеньскім гародам,

пасьля мужа пахнеш дзьмухаўцамі,

пасьля фэсту ў Будславе – касьцёлам,

пахнеш кменам, аерам, квасцамі,

велікодкай булкаю і толам,

пахнеш васемнаццацьцю гадамі,

пахнеш так, як пахну я, калі

пакрываю прасьціну сьлядамі

нібы разараны пласт ральлі.


1998, кастрычнік.  С. Адамовіч