Абнімі ты мяне, маладая,

Абніманьнем гарачым, агністым,

Дый памчымся ад краю да краю

Вольнай думкай па сьвеце цярністым.

Ў дзень вясёлы мы сонцам пякучым

Заіскрымся ў нябесным прасторы,

Зь ветрам-сокалам душы заручым,

Ў пушчу-лес упляцём загаворы.

Ўночы сумнаю зоркаю глянем

На сады, на амшэлыя хаты;

Чары-сон навядзём заклінаньнем,

Вышлем росы брыльянтныя ў сваты.

Узалоцімся ў сьветлыя сьлёзы,

Ў сьлёзы-іскры забраных загонаў;

Сьнегам-пухам зардзімся ў марозы,

Ўлетку кветкай зайграем чырвонай.

Адну песьню дзень, ночка хай грае

Нам, сіротам, па сьвеце цярністым...

Абнімі ты мяне, маладая,

Абніманьнем гарачым, агністым.