Закаханым агні запалілі  

На балотах вядзьмаркі ізноў,  

Фасфарычным сьвятлом заманілі  

Ў незваротныя нетры лясоў.  

І блукае агульнае рэха  

Паміж чэзлых асін і бяроз,  

Быццам сьлёзы між звонкага сьмеху,  

Быццам сьмех паміж роспачных сьлёз.