Зноўку нашыя спадяваньні  

Як жарынкі, што рушылі ў космас.  

Ветах будзе трымацца да раньня,  

Распаўсюдзіць таемныя позвы.  

Вершалінамі дрэвы ня з намі,  

Вершаліны – паверх таямніц.  

Адлятае лістота клінамі  

Без гайворанаў і сініц.  

Сочыць рухі бяскрылыя ветах,  

Распачатыя ўверх кагадзе.  

На дагледжаны зорны палетак,  

Як насеньне, лістота ўпадзе.